Luciano zaterdag eregast op het Kiel

 

"Ik kijk er naar uit om alle Beerschotsupporters en vele goeie vrienden terug te zien"

Luciano da Silva. In 2000 kwam hij als een verlegen, onervaren 20-jaar jonge doelman vanuit Tombense in Brazilië naar het Olympisch Stadion, waar hij door keeperstrainer Pierre Thijssen gekneed werd tot titularis. Zeven seizoenen was hij onze onbetwiste nummer één. In die periode pakte hij de moeilijkste ballen, won hij met Germinal Beerschot in 2005 de Beker van België en groeide hij uit tot één van de beste en spectaculairste doelmannen uit onze rijke voetbalgeschiedenis.

Maar er is meer. De charismatische Braziliaan werd ook supporterslieveling op het Kiel, want maakte met plezier tijd voor een foto, een handtekening  of een praatje met de fans, straalde levensvreugde uit en toonde altijd en overal zijn hart voor Beerschot. In 2007 versierde hij een lucratieve tranfer naar FC Groningen, waar hij eveneens zeven seizoenen onder de lat stond, om daarna - met een gehavende knie - terug te keren naar Brazilië.

Wel, die Luciano keert zaterdag terug naar het Kiel, waar hij de aftrap geeft van de wedstrijd KFCO Beerschot Wilrijk-Tubeke, in de bloemetjes zal worden gezet én een ereronde loopt. "Luciano oh-oh"... het zal zaterdag weer klinken op de tribunes van het Olympisch Stadion. En er zullen ongetwijfeld ook nostalgisch-emotionele traantjes worden weggepinkt. Kiekenvelmomenten à volonté. Niet te missen...!

"Ik kijk er nu al naar uit om terug op den Beerschot te komen, want het is inmiddels al een goeie vijf jaar geleden sinds ik nog naar Europa kwam. De voorbije week was ik in Nederland, op uitnodiging van FC Groningen voor hun "Helden van Weleer"-viering, samen met een zestigtal andere ex-spelers. Ook dat was een onvergetelijke bijeenkomst", zegt hij in vlekkeloos Nederlands met leuk Noord-Hollands accent. "Maar nu ook weer bij Beerschot dus, waar het voor mij als profvoetballer allemaal begon. En waar ik door de supporters onmiddellijk in het hart werd gesloten. Nooit zal ik die menselijke warmte van op het Kiel vergeten. Deze club zit voor altijd in mijn hart."

"Wat ik sinds mijn terugkeer naar Brazilië allemaal nog gedaan heb? Niet meer op niveau gevoetbald, want dat liet m'n knie niet meer toe. Wel heel veel gefietst, veel tijd in m'n gezin gestoken en huisjes gebouwd. En natuurlijk van het leven genoten", lacht hij. "Via internet en alle andere sociale mediakanalen ben ik ook het wel en wee van Beerschot op de voet blijven volgen. Van het spijtige faillissement tot de schitterende nieuwe start onder de naam van KFCO Beerschot Wilrijk; tot op de rand van 1A. Het doet me echt veel plezier om te zien dat Beerschot terug leeft en weer dicht bij de eerste klasse staat, waar ze thuishoren."

"Ja, ik hoop ooit nog een rol te kunnen spelen bij Beerschot. Enkele jaren geleden zijn er nog even vage contacten geweest om terug te keren als keeper, maar dat is uiteindelijk niet doorgegaan. Maar ik zou in de gegeven omstandigheden niet weigerachtig staan om hier bij voorbeeld als keeperstrainer aan het werk te gaan. Noem het gerust mijn droom..."

Tot zaterdag op het Kiel, Luci...

 

 

Tekst: Danny Geerts

Foto: Jan Mees