Louis Vanhemelryck overleden

 

Populaire verdediger werd 78 jaar

KFCO Beerschot Wilrijk verneemt zonet het overlijden van Louis Vanhemelryck, oud-speler, -trainer en -jeugdcoach van Beerschot. HIj werd geboren op 24 oktober 1938 in Antwerpen en doorliep de jeugdreeksen bij Luchtbalboys om op 16-jarige leeftijd over te stappen naar Beerschot. Daar verscheen hij in het seizoen 1956-1957 in het eerste elftal, eerst als linkshalf, daarna als centrale verdediger.

HIj voetbalde tien seizoenen op het Kiel en speelde er 278 wedstrijden waarin hij 39 doelpunten scoorde. Louis Vanhemelryck was in die periode ploegmaat van kleppers als Rik Coppens, Stanneke Huysmans, Jos Smolders, Cois Geeraerts, Bob Weyn, Guy Raskin en Jan Verheyen.

In het Olympisch Stadion imponeerde hij niet alleen als een onverzettelijk verdediger, hij schopte het ook tot beloften- en militair international. Als karaktersterke voetballer toonde hij zich een man van de daad, een toonbeeld van toewijding en inzet. Een échte Beerschotter. Keihard tussen de lijnen, zo charmant was hij erbuiten. Als gentleman-voetballer werd hij dan ook al snel de populairste speler bij de supporters.

Na zijn spelerscarrière keerde hij terug naar het Kiel. Eerst als trainer van de reserven; daarna als assistent van hoofdcoaches Ladislav Novak en Leon Nollet. Toen Beerschot op de slotdag van het seizoen 1981-1982 de thuiswedstrijd tegen Seraing verloor en zo naast de titel in tweede klasse greep, vormde hij samen met Rik Coppens en Cois Geeraerts het trainerstrio dat in de eindronde alsnog de promotie naar eerste klasse wist af te dwingen. Afsluiten deed hij daarna als jeugdtrainer op de Wilrijkse Pleinen, waar hij de Beerschot-jeugd de knepen van het vak leerde.

Louis Vanhemelryck overleed op 13 juli in Merksem. De afscheidsplechtigheid heeft plaats op zaterdag 22 juli om 14 uur in de aula Aster van het crematorium aan het Schoonselhof in Wilrijk.

KFCO Beerschot Wilrijk deelt in het verdriet van zijn echtgenote Fernande Van Rompaey, dochter Carine, zijn zus, klein- en achterkleinkinderen.

 

Tekst: Danny Geerts

Foto: Archief