Gertjan De Mets herlanceert zijn carrière op het Kiel

 

"Hier bij Beerschot heb ik het goede voetbalgevoel teruggevonden"

Gertjan De Mets zorgt zelf voor een bondige inleiding van een leuke babbel. "Als gevolg van een aantal vervelende blessures had ik een jaar weinig gespeeld en zat ik eerst bij KV Kortrijk, daarna bij Zulte Waregem, een beetje op een dood spoor. Toen ik de kans kreeg om naar Beerschot te komen, heb ik onmiddellijk toegehapt. Ik voetbal nu een goeie vijf maanden op het Kiel en heb me die overstap niet beklaagd. Al duurde de aanpassing iets langer dan ik had ingecalculeerd. Iets té lang eigenlijk", klinkt het.

De opluchting dat hij - "eindelijk" - weer regelmatig aan spelen toe komt, is groot bij de 31-jarige middenvelder. In het Olympisch Stadion hebben we Gertjan inmiddels leren kennen en appreciëren als een eerder onopvallende maar wel superefficiënte verdedigende middenvelder, iemand met een goeie vista, die zich makkelijk wegcijfert voor het collectief, sterk als balafpakker, een rustpunt... en niet meer weg te denken in het type-elftal van Stijn Vreven.

"Het goede gevoel is helemaal terug, en daar ben ik heel blij mee", zegt hij. "Dat het even geduurd heeft alvorens ik m'n plaats wist af te dwingen was een beetje zuur, maar als profvoetballer moet je daar soms rekening mee houden. Mee leren omgaan. En dat heb ik ook gedaan. Voetballen in 1B is trouwens helemaal anders dan in 1A. In deze reeks heb je geen moment rust, krijg je minder tijd om een bal aan te nemen en is de stress veel groter. Je zit maar met acht ploegen in de reeks en minstens de helft daarvan eiste vanaf het begin van het seizoen een favorietenrol op: KV Mechelen, wij, Union, OHL...Ook Westerlo had ambities. Daardoor worden zowat alle wedstrijden op het scherp van de snee gespeeld. Met veel inzet, overgave, harde duels,... Heel intens allemaal."

Toch ziet het er naar uit dat het een tweestrijd Beerschot-KV Mechelen wordt. Hoe kijk je terug op die rechtstreekse confrontatie van vorig weekend... en al die heisa errond?

"Dat zijn de wedstrijden waar je het voor doet. Elke voetballer leeft naar dergelijke duels toe en speelt die ook op de toppen van zijn tenen. Het niveau lag hoog, zeker op tactisch vlak. De aanloop naar die match, die in beide kampen werd opgepookt met steken over en weer, en ook de commotie tijdens en na afloop kon ik wel smaken. Vond ik zelfs plezant. Het zorgde voor een intense beleving en spanning. Ook de schitterende sfeer in het stadion droeg daartoe bij. Ik heb echt genoten. Alleen jammer dat we, ondanks de vele kansen die we in de tweede helft afdwongen, niet verder kwamen dan dat 0-0-gelijkspel. Ik was liever met een bonus van drie punten aan die laatste vijf competitiematchen begonnen. Nu blijft het superspannend en kan niemand zich in feite nog een misstap veroorloven.KV Mechelen en wij, we zijn elkaar echt waard, er zit weinig verschil tussen beide clubs. Ik denk dat die strijd om de tweede periodetitel zal beslist worden op details. Onze groep is best wel stressbestendig en heeft de kwaliteiten om de finaleplaats af te dwingen."

Zondag trekken jullie naar Tubeke, de derde in de periodestand.

"Een zeer moeilijke verplaatsing, dat is een feit. En we missen daar ook Tom Van Hyfte, waardoor er sowieso aanpassingen komen op het middenveld. Da's ontzettend jammer want de verstandhouding tussen Tom, Alex Maes en mezelf loopt vrijwel perfect. De automatismen tussen ons gedrieën staan op punt, wij voelen als het ware vanzelf aan wat de andere gaat doen, hoe en wanneer we moeten overpakken. Maar onze kern is sterk genoeg om het wegvallen van Tom op te vangen. Dat zou geen problemen mogen opleveren. Op training hebben we ons strijdplan voor zondag ingeoefend. Ondanks de barre weersomstandigheden en de sneeuwval konden we trouwens gewoon altijd buiten trainen, in ons oefencomplex in Wilrijk. We zijn dus niet op zoek moeten gaan naar overdekte trainingsaccommodaties of zo... De opdracht in Tubeke is duidelijk: winnen. Ik heb vernomen dat het voor onze supporters geen combi-verplaatsing is, dus ik verwacht veel volk van ons. En een leuk sfeertje. Dat zal ons allicht een extra boost geven."

Je hebt bij Beerschot een overeenkomst tot het einde van dit seizoen. Denk je al aan de toekomst?

"Uiteraard speelt zoiets in je achterhoofd wel mee, maar ik focus me voor de volle honderd procent op onze sportieve doelstelling: de promotie naar 1A. Feit is wel dat ik me hier bij Beerschot heel goed in m'n vel voel. Ik niet alleen. Ook mijn vrouw, kinderen, ouders en vrienden genieten mee van het feit dat ik hier weer een échte voetballer ben geworden. Ze komen ook elke week naar de wedstrijden kijken. Mijn oudste zoon Teo, zeven jaar is hij inmiddels, beleeft mijn voetbalcarrière al bewust mee. De andere twee zijn daar nog een beetje te jong voor. Teo voetbalt zelf bij een lokale club... maar loopt fier rond met een paars-wit Beerschot-shirt. Ook de rest van de familie houdt van de enthousiaste sfeer die er in het Olympisch Stadion heerst. Of er al gesproken is met het bestuur met het oog op volgend seizoen? Nee, we wachten de afloop van de huidige competitie af, en dan gaan we wel rond de tafel zitten. Alles op zijn tijd."

 

Tekst: Danny Geerts

Foto: Jan Mees