120 JAAR BEERSCHOT, 13 MOMENTEN - DEEL 9

 

#9: RAYMOND BRAINE WON MET BEERSCHOT ZES VAN DE ZEVEN LANDSTITELS

 

Van zaterdag 25 mei tot donderdag  6 juni stellen we op onze website en facebookpagina dagelijks één even memorabel als onvergetelijk moment uit de o zo rijke 120-jarige Beerschot-geschiedenis voor. Dertien (!) van die momenten hebben we voor u geselecteerd. En aan het einde van die reis door de Kielse historie mag u daar het absolute hoogtepunt uitpikken…

 

Vandaag deel 9

 

Wereldvoetballer. Icoon van Beerschot… én van Sparta Praag

Het is inmiddels bijna een eeuw geleden sinds Raymond Braine in het Olympisch stadion samen met Beerschot de mooiste hoofdstukken in onze voetbalgeschiedenis liet optekenen. En toch wordt hij door de supporters ook nu nog, samen met Rik Coppens en Juan Lozano, als lid van de Kielse Heilige Drievuldigheid beschouwd. Met reden trouwens.

Raymond Braine voetbalde gedurende twee periodes op het Kiel: van 1922 tot 1930 en van 1936 tot 1943. In totaal vijftien seizoenen. En daarin won hij met Beerschot zes van de zeven landstitels. Niet als schaduwspeler in de kern van trainers Jules Delausnay en Johnny Dick, wel als absolute topper. Hij was een begenadigd voetballer, de smaakmaker van het elftal die ook nog ‘de goal wist staan’. Een lust voor het oog voor de voetballiefhebbers. En al is het altijd bijzonder lastig om voetballers uit verschillende generaties met elkaar te vergelijken, Raymond Braine is wellicht de beste allrounder uit de geschiedenis van Beerschot.

Debuteren deed  hij op 18 februari 1923 – hij was nog geen 16 jaar! – in de thuiswedstrijd tegen Berchem Sport. Beerschot won met 6-2 en Raymond scoorde twee keer. Het daaropvolgende seizoen schitterde hij tijdens de uitwedstrijd op Standard en werd hij titularis. Het definitieve begin van een ronduit schitterende carrière.

Vanaf dat moment ging het allemaal razendsnel. Want op amper 17-jarige leeftijd werd hij al opgeroepen voor een interland met de Rode Duivels tegen Nederland. Hij zou in totaal 54 caps verzamelen. Nadat hij in 1927 met de Belgische legerploeg in Engeland tegen de Front Wanderers had gespeeld, kon hij bij Clapton Orient – een topclub in die tijd – een lucratief contract tekenen, maar hij bleef, getroffen door heimwee naar Antwerpen, zijn Beerschot trouw. In vier van de vijf titels die Beerschot in de “Golden Twenties” won, speelde hij een hoofdrol. Seizoen 1923-24: 7 wedstrijden, 3 doelpunten; seizoen 1924-25: 23 wedstrijden, 11 doelpunten; seizoen 1925-26: 26 wedstrijden, 25 doelpunten en seizoen 1927-28: 23 wedstrijden, 35 doelpunten.

In 1930 kwam er echter een abrupt einde aan deze successenreeks: Raymond Braine werd door de Belgische Voetbalbond geschorst omdat hij café-uitbater was geworden van Café Matador in de Brederodestraat in Antwerpen. De voetbalbobo’s klasseerden hem op die manier als een ‘prof’ en verboden hem om nog langer voor Beerschot en in België te voetballen.

De buitenlandse aanbiedingen stroomden binnen op het Kiel, vooral vanuit Centraal Europa, waar in die tijd het beste voetbal werd gespeeld. Topclubs als Ferencvaros uit Hongarije, Wacker Wien uit Oostenrijk en Sparta Praag uit Tsjecho-Slowakije – waar voormalig Beerschot-trainer Johnny Dick  de touwtjes in handen had – wilden hem inlijven. Raymond koos voor Sparta Praag en werd daar in no-time even populair als op het Kiel. Met hem groeide Sparta uit tot een absolute topclub. Zo schitterde hij in de competitie en in de Mitropa Cup (de voorloper van de latere Europabeker der Landskampioenen  en de Champions League). Kortom, hij beleefde een voetbalsprookje in Praag. En Sparta met hem.

Voetballen in België bleef echter taboe. Zo kreeg hij van de Voetbalbond in 1931 geen toestemming om met Sparta Praag mee te spelen op de prestigieuze internationale Paastornooien, die toen op Beerschot werden georganiseerd. Het daaropvolgende jaar was hij wel paraat en onderstreepte hij zijn superioriteit met onder meer een 7-1-overwinning tegen de Entente Anversoise. Eén jaar later was Sparta Praag weer te gast in het Olympisch Stadion, en werd Beerschot tureluurs gespeeld met 7-2. Raymond Braine eiste eens te meer de glansrol op én stond aan het kanon.

Toen de politieke overheid in Praag hem wilde naturaliseren tot Tsjecho-Slovaaks staatsburger speelden de Belgische Voetbalbond en de Belgische regering plots wel onder één hoedje, en probeerden ze  hem zo rap mogelijk weer naar België te krijgen. En de voetbalschorsing op te heffen. Raymond Braine gaf gevolg aan dat verzoek… en keerde terug naar Antwerpen. En naar Beerschot, waar hij onze club direct weer op weg zette naar twee extra titels. Rik Isemborghs was toen de Kielse topscorer, maar ook Braine liet zich niet onbetuigd. Met 24 wedstrijden en 22 doelpunten in het seizoen 1937-38.

In het seizoen 1938-39 dan, waarin Beerschot zijn zevende titel behaalde, was iedereen lyrisch over het champagnevoetbal dat op de Olympische grasmat werd gebracht. De lofbetuigingen swingden de pan uit. “Het briljantste voetbal dat ooit in België te zien was, wordt op Beerschot gespeeld”, was de algemene teneur in de dagbladen. ”Met Raymond Braine als patron”. Beerschot beschikte over een talentrijke lichting voetballers, die individuele klasse paarden aan tactisch inzicht en de collectieve gedachte. Met maar liefst tien internationals  ging Beerschot in één rechte lijn naar zijn (voorlopig) laatste titel in de clubgeschiedenis.  Onze Mannekes telden in de eindrangschikking zeven punten meer dan de nummer twee, Lierse. Raymond Braine scoorde in dat seizoen, net als Tuur Ceuleers,  11 keer. De amper af te stoppen goaltjesdief Rik Isemborghs trapte er 27 tegen de netten. Op 26 competitiewedstrijden. Het was de Tweede Wereldoorlog van 1940-1945 die een einde maakte aan de Kielse suprematie.

Van de zeven landstitels die Beerschot op zijn palmares wist te schrijven, was die van het seizoen 1927-1928 ongetwijfeld de meest in het oog springende. De meest tot de verbeelding sprekende ook.  Zo won paars-wit in eigen huis alle dertien competitiewedstrijden, met als uitschieters 4-1 tegen Racing Mechelen, 5-1 tegen Cercle Brugge, 7-2 tegen Berchem Sport, 5-2 tegen Standard, 5-1 tegen Racing Gent, 5-0 tegen Anderlecht en 4-0 tegen FC Brugge. Ook de twee derby’s tegen den Antwerp werden even moeiteloos als overtuigend gewonnen: 0-3 uit en 3-1 thuis. Slechts één wedstrijd ging verloren: 3-0 op Union. En twee matchen eindigden in een gelijkspel: 2-2 op Anderlecht en 1-1 bij Daring Brussel. Drieëntwintig wedstrijden van de 26 eindigden in een overwinning voor Beerschot. 85 doelpunten gescoord en 26 tegen. In de eindrangschikking elf punten voorsprong op Standard en veertien op Cercle Brugge.

En Raymond Braine? Die scoorde 35 keer. Alstublieft, dankuwel!

 

 

Om de 125ste verjaardag te herdenken bracht Sparta Praag vorig jaar een zevendelige film uit over haar voetbalgeschiedenis. Eén deel daarvan is volledig gewijd aan Raymond Braine en de Europese successen in de jaren ’30. Het onderstreept zijn enorme populariteit in Tsjechië, alsook de vedettestatus die hij daar opbouwde. Vier journalisten zakten daarvoor vanuit Praag af naar Antwerpen om hier het leven van Raymond te reconstrueren en herinneringen te sprokkelen. Onder meer via een interview met  zijn zoon Roger. En opgefleurd met de weinige bewegende beelden die er bestaan van zijn wonderlijk voetbalavontuur in Praag.

Het leven van Raymond Braine door een Tsjechische bril; jammer genoeg zonder Nederlandse vertaling. Maar de beelden spreken voor zich. Nostalgisch genieten dus… 

https://drive.google.com/a/2score.cz/file/d/1yCopmm-OkaXEEqYp4qq_iySmjcBTdv4U/view?usp=sharing

 

 

Tekst: Danny Geerts

Foto: Archief

Video: Sparta Praha