Mo Messoudi, de terugkeer van "the missing link"

 

"Ik ben optimistisch gestemd voor vrijdagavond"

Hij is terug. Hallelujah. Na vier maanden afwezigheid als gevolg van een weerbarstig kuitletsel maakte Mo Messoudi vorige zondag in de tweede helft van de competitiewedstrijd in Roeselare zijn wederoptreden in het eerste elftal.

En kijk, met amper twee weken groepstrainingen in de benen, zonder enig noemenswaardig matchritme - en allicht ook na een zware eerste huwelijksnacht - bewees hij al direct wat het elftal van Stijn Vreven de voorbije weken gemist had: ervaring, technisch vermogen, acties en vista. Waarmee we eigenlijk alleen maar willen zeggen: Mo Messoudi is een onmisbare pion voor dit KFCO Beerschot Wilrijk. Zowel op als naast het veld. Redenen zat dus voor een babbel op de vooravond van de prestigematch tegen KV Mechelen.

Het blessureleed slaan we gemakshalve, en ook omdat het al tot in den treure herhaald is, over. Direct met de deur in huis dus. Mogen we die match tegen de Kakkers eigenlijk nog een "topper" noemen?  

"Natuurlijk wel... al staan we momenteel allebei een beetje halfweg het klassement. Zowel zij als wij gaan evenwel meedoen voor de prijzen, denk ik. Maar momenteel moeten we teams als Westerlo en Lommel voor ons dulden. En dat is niet echt een verrassing want die tellen allebei veel spelers met eersteklasse-ervaring in hun rangen. Door de speciale competitie-opzet is in 1B zowat alles mogelijk én zijn de ploegen dicht aan elkaar gewaagd. Zeker dit seizoen. Kijk maar naar de resultaten en de doelpuntenverhoudingen. Het bewijst nog maar eens wat een uitzonderlijke prestatie we vorig seizoen neerzetten, door als nieuweling - recht vanuit de Eerste Amateurklasse - de eerste periodetitel op zak te steken... en zo al direct de promotiefinale af te dwingen. Jammer dat het in de slotminuut op Cercle met die penalty alsnog misliep. Die bladzijde is inmiddels dan wel omgedraaid, maar het blijft sowieso een heel zure herinnering. Temeer omdat ik in die tweede finalematch in het Jan Breydelstadion nooit het verhoopte niveau haalde. Maar we hadden het over KV Mechelen hé... (lacht)."

"Het is een match waar ik naar uitkijk. En ik zal niet de enige zijn. Begin deze week had ik nog contact met Arjan Swinkels, die me feliciteerde met mijn huwelijk en mijn wederoptreden. Ook bij KV leven ze naar die derby toe, wist hij nog te vertellen. We beseffen allebei dat een overwinning op vrijdag ons in de race houdt voor de eerste periodetitel. Verliezen betekent anderzijds dat je afhaakt. Dus dat moeten we ten allen koste vermijden. Zes op vijftien is zowel voor ons als voor hen te weinig, maar dat wil nog niet zeggen dat die wedstrijd in het teken van de angst zal staan. Wat het wordt? Wel, ik ben eerlijk gezegd optimistisch gestemd. Ik zie ons knallen."

Waar baseer je je dan op? Want die match tegen Roeselare was niet meteen hartverwarmend of goed voor het vertrouwen...

"Inderdaad. Toen we maandag in groep tijdens de matchanalyse met de wedstrijdbeelden geconfronteerd werden, was meteen duidelijk dat onze eerste helft daar totaal onvoldoende was. Zelfs heel zwak bij momenten. Na de rust ging het iets beter, al was het ook toen nog niet echt 'top'. Maar wat daarna gebeurde, stemt me hoopvol. Er kwam in de groep, samen met de technische staf, immers een gesprek op gang over onze tekortkomingen. Over dat gebrek aan durf en gretigheid soms. Over het tactisch plaatje. Alles kwam daarbij aan bod. Heel interessant allemaal. Ik gooide in de groep dat volgens mij de 'connectie' tussen de spelers momenteel ontbreekt. We coachen elkaar te weinig tijdens de wedstrijden, zijn te veel individueel bezig. Iedereen loopt te voetballen met in het achterhoofd dat hijzelf geen foutje mag maken. Op die manier krijg je verkrampte prestaties zoals vorige zondag."

"Kortom, we moeten meer een groep worden: durven praten, elkaar coachen. Onze groep bestaat uit allemaal positief ingestelde gasten, maar is veel te stil. Er zijn te weinig spelers die durven opstaan om te zeggen wat er schort. Dat heb ik proberen duidelijk te maken, en het zorgde meteen voor een heel interessante discussie. Ik denk wel dat de boodschap is overgekomen. Dat merkte je trouwens daarna al op training. Ik ben er vrijwel zeker van dat dit ook vrijdag tegen KV Mechelen zal blijken. Het besef dat we alleen maar successen kunnen boeken als we collectief denken, indien we één hechte groep vormen, begint nu door te dringen."

De rol van Mo Messoudi beperkt zich niet tot goed voetballen tussen de lijnen. Ook naast het terrein wordt naar je opgekeken en geluisterd.

"Ik vind van mezelf dat ik dat moet doen. En merk bovendien dat anderen dat van mij verwachten. Niet helemaal onlogisch misschien, want ik word er binnenkort 35 en heb jaren ervaring in eerste klasse. Kijk, vorig seizoen hadden we met kerels als Rafa Romo, Arjan Swinkels, Hernan Losada en Tom Pietermaat vier sterkhouders die bovendien heel verbaal aanwezig waren en regelmatig iedereen op hun plichten wees. Een spelersgroep heeft zulke figuren nodig. In elke linie. Momenteel zijn het enkel Tom Van Hyfte en ikzelf die dat doen. Dus er moeten er nog bijkomen die wat verbaler uit de hoek komen. Die dat durven. Ik begrijp ook wel dat je als nieuweling niet direct een leidersrol in de groep wil opnemen, maar zoiets moet stilaan toch beginnen groeien. Je knokt samen voor dat enige sportieve doel: de promotie naar 1A. Dan mag je je niet verstoppen."

Ben je al fit genoeg om de volle negentig minuten rond te maken?

"Ik was vorige zondag eerlijk gezegd verbaasd dat het bij mijn invalbeurt bij de rust al zo vlot ging. Invallen is sowieso lastig en aangezien ik amper wedstrijdritme had, zat ik toch met enkele vraagtekentjes. Dat het fysiek in orde zou komen, daar was ik van overtuigd. Want vanaf het moment dat ik van de medische staf voluit mocht gaan, heb ik heel hard getraind om zo rap mogelijk te kunnen voetballen. Nog positiever is dat ik na afloop van de wedstrijd daar in Roeselare, en ook de voorbije dagen op training, niks van hinder aan de kuit of andere naweeën heb ervaren. Zoiets geeft moed. Het is een onbeschrijflijk gevoel om weer pijnloos te kunnen voetballen. Nu nog punten pakken en een mooi serietje neerzetten. Als we daar vrijdag nu eens zouden mee beginnen...?!"

 

 

Tekst: Danny Geerts

Foto: Jan Mees