Even voorstellen: onze tegenstrever Royale Union Saint-Gilloise

KFCO Beerschot Wilrijk treedt toe tot de Proximus League, maar voor de voorstelling van veel van onze tegenstrevers gaan we terug naar het begin van vorig eeuw, toen mobiel netwerk nog niet bestond, zelfs een vaste telefoon had iedereen nog niet in zijn bezit. Een tijd waar het verhaal de bovenhand had, af en toe gekruid met een extra schepje overdrijven maar vooral met de nodige passie. Een tijd waar velen met weemoed aan terug denken, waar de stadions voller dan vol liepen, geschiedenis die nooit uitgewist kan worden. Een vak dat we misschien minder leuk vonden op school maar als het over voetbal gaat, wordt het plots interessant. Graag stellen we aan u voor onze eerste tegenstrever:

 

ROYALE UNION SAINT-GILLOISE

Opgericht in 1897

Stamnummer 10

Clubkleuren Geel – Blauw

StadionJoseph Marienstadion; Brusselsesteenweg 223; 1190 Vorst Tijdelijk Koning Boudewijnstadion, Marathonlaan 135, 1020 Brussel

 

Union Saint-Gilloise werd opgericht in 1897 en speelt sinds de jaren 20 in het Joseph Marienstadion te Vorst. Na een aantal malen van locatie verhuist te zijn, Ukkel, Sint-Gillis en Vorst, startte Union in 1898 in de Tweede Afdeling, de Brabantse reeks. Na het winnen van de eindronde in 1901 startte Union voor het eerst in de Ere afdeling, de toenmalige Eerste klasse. Wist u dat Play offs eigenlijk al meer dan een eeuw oud zijn, het noemde toen alleen eindronde. De discussie zal toen ook opgelaaid zijn want het eerste seizoen eindigde Union eerste in de ene reeks, (in de andere reeks eindigde Racing Club Bruxelles bovenaan, Beerschot Athletic Club tweede) maar werd derde in de eindronde. Een seizoen later speelde het opnieuw de eindronde en werd het tweede met evenveel punten als Beerschot Athletic Club. Na een testwedstrijd trok Union op het neutraal terrein van Racing Brussel met 4 -1 aan het langste eind en werd zo vice-kampioen.

Meteen het moment om de eindronde af te schaffen. Aan het einde seizoen van het seizoen 1903 – 1904 trof Union meteen raak en pakte zijn eerste landstitel. Tevens was de club ook hofleverancier met zes spelers voor ons nationaal team. Als KFCO Beerschot Wilrijk ergens de mosterd haalde voor het behalen van vier opeenvolgende landstitels, dan kan het bij Union Saint-Gilloise geweest zijn. Zij werden vier jaar op rij kampioen in Eerste afdeling. (1903 – 1907) Eén seizoen liet Union de titel aan Racing Club de Bruxelles maar de twee volgende seizoenen was het opnieuw Geel – Blauw aan het feest. Tot aan de oorlog bracht Union zijn totaal naar 7 titels en 4 tweede plaatsen.

Het hernemen van het voetbal na de oorlog ging voor Union iets moeizamer, drie seizoenen vice kampioen waarvan het derde hoogst interessant was. Na een nek aan nek race met Beerschot Athletic Club moest een testwedstrijd op 18 juni 1922 in het Gentse Ottenstadion over de titel beslissen. Voor 15000 toeschouwers trok Beerschot het laken naar zich toe met doelpunten van Ivan Thys en Van Meenen. De eerste titel mocht mee naar het Kiel. Willen we dat begin maart, 96 jaar na datum, niet gewoon even overdoen. Het mag zelfs in een heen en terugwedstrijd…… het Kiel zou ontploffen.

In het seizoen 1922 -1923 waren de rollen omgekeerd en schreef Union zijn 8ste titel op. Het was de laatste titel voor een tijdje, want zowat negen seizoenen op rij bekleedde Geel – Blauw alle mogelijke plaatsen in de rangschikking behalve de eerste. Vanaf het seizoen 1932 – 1933 werd er opnieuw een

periode van hoogconjunctuur ingeleid. Eén die de voetbalgeschiedenis zou ingaan, “Union 60” werd geboren. Het begon allemaal op 08/01/1933 met een gelijkspel thuis tegen Lierse. Negen wedstrijden later zonder nederlaag mocht Union, drie wedstrijden voor het einde, opnieuw de titel de hoogte in steken. Van decompressie of de riem er af was toen geen sprake want de drie volgende wedstrijden stond Union geen nederlaag toe, de wedstrijd na de kampioenenviering werd zelfs thuis gewonnen met 8 – 3 tegen Standard. Op 01/10/1933 wordt het warm voor Union, het staat 3 - 0 achter tegen CS Brugge, (het huidige Cercle Brugge) maar zet de scheve situatie nog recht en wint met 3 – 4. Wedstrijd 19 was een speciale, het was namelijk tegen Royal Beerschot Athletic Club dat Union het laatst verloor. Opnieuw zag het er benauwd uit want Beerschot leidde met 2 – 0 maar opnieuw zette Union de scheve situatie recht en maakte 2 – 2 gelijk.

Op 10/12/1933 viert Union met een 0 – 6 overwinning op Tilleur zijn 25ste wedstrijd zonder nederlaag. Union zet zijn race vlotjes verder en wordt ondertussen uiteraard opnieuw kampioen. De tiende titel en de traditionele ster mag in het logo worden toegevoegd. Opnieuw komt er een mijlpaal in de reeks en opnieuw speelt Beerschot de tegenstander. Op het veld van Union wordt Beerschot verslagen met 2 – 1. Opnieuw wordt de 50ste overwinning uitbundig gevierd, want Beerschot bezorgde de laatste nederlaag aan Union, in kerstverpakking, 4 – 1 op het Kiel op 25/12/1932. Union gaat uiteindelijk door tot 60 wedstrijden zonder nederlaag. De laatste wedstrijd wordt gewonnen opnieuw tegen CS Brugge met 7 – 0 maar een week later komt er een einde aan de reeks na een nederlaag op het veld van Daring, 2 – 0 verlies. Er wordt later een beker in het leven geroepen, de Pappaertbeker, genoemd naar de kapitein van Union 60, Jules Pappaert. Jaarlijks wordt deze trofee uitgereikt aan de ploeg uit 1A, 1B of Amateurliga met het hoogst aantal wedstrijden zonder nederlaag. Wil u de fantastische reeks van Union met eigen ogen eens bekijken, ga gerust eens kijken op de website van Union Saint – Gilloise, Geschiedenis, de Union 60 legende.

Er valt uiteraard nog veel meer te vertellen over Union Saint – Gilloise, vermits we telkens tweemaal tegen elke tegenstander spelen houden we nog wat over voor de tweede wedstrijd. Wat moet u nog weten om goed voorbereid aan de wedstrijd te beginnen. Union en zijn voorzitter Jurgen Baatzsch zijn zeker ambitieus. Het doel is om op termijn toe te treden tot de Jupiler League. Vorig jaar bewees men al geen mal figuur te slaan. Met vrank en vrij voetbal onder trainer Marc Grosjean behaalde Geel – Blauw een 3 – 0 overwinning tegen KV Mechelen, een 1 – 4 overwinning op Waasland Beveren, een 0 – 1 op Sint-Truiden en een 2 – 2 tegen Standard. Een totaal van 10 punten. Marc Grosjean trainde reeds verscheidene clubs in het Belgische voetbal en laat ploegen beter voetballen. Bergen, KAS Eupen, FC Brussels FCV Dender EH en sinds 2015 R Union Saint Gilloise zijn enkele ploegen die hij onder zijn hoede had.

Spelers die een belletje doen rinkelen zijn Gertjan Martens, speelde voor KV Oostende, Waasland Beveren en Antwerp FC, Julien Vercauteren die we kennen van zijn fantastisch doelpunt voor Westerlo op 16/01/2016 in de 3 – 2 overwinning tegen KV Mechelen en Nicaise Kudimbana die uitkwam voor RSC Anderlecht, Cercle Brugge, KV Oostende, Antwerp FC en nu terugkeert naar het oude nest. Het optreden van Union ging niet ongemerkt voorbij want Nicolas Rajsel, naar KV Oostende en Tracey Mpati, naar Lokeren, werden weggeplukt door een ploeg uit 1A.

Daar ligt misschien ook de ambitie van KFCO Beerschot Wilrijk, geen mal figuur slaan in 1B. Een aantal spelers in het uitstalraam zetten en alles wat er nog bijkomt, Play-off 2 of een titel, daar zegt een Kielse Rat geen neen tegen.

 

Tekst: Koen Truyens

© 2017 KFCO Beerschot Wilrijk - Alle rechten voorbehouden - Foto's Jan Mees - Powered by eFlavours